van veel wat

Hello!

Wees welkom op deze pagina. Hij is nog jong, hij is nog fris. Maar we gaan er keihard tegen aan! 


vrijdag 16 november 2012

weet je wat het is: ingehouden woede over mijn Stad

Ik kan me zowaar errug kwaad maken. Nee, heel errug is het niet. Het is meer een soort ergernis waar ik me aan stoor: tautologie!




Ik stoor me zowel aan het linkse als aan het rechtse discours. Wow. En ik ben helemaal niet centrum. Het probleem dat ik heb met rechts: ik ben links, progressief links, dus is het logisch dat ik een probleem heb met rechts. Dat behoeft geen verdere uitleg. Maar, maar, ik heb geen probleem met het hele rechtse spectrum: ik was bijvoorbeeld heel erg voor Verhofstadt als premier en lik nog steeds m'n wonden dat hij niet herverkozen werd. Maar nu met Elio DiRupo in het zadel ben ik aardig tevreden, wat het federale niveau betreft.
Wat het federale ofte Belgische niveau betreft want hier in Antwerpen is het een soepje. De voorbije verkiezingen heb ik strategisch én met eigen overtuiging gestemd. Strategisch én met overtuiging ging ik voor mijn burgemeester, Patrick Janssens, en uit pure overtuiging ook voor Groen. Wànt wat hij met Antwerpen heeft gedaan mag gerust bewierookt worden. Ik denk dat Patrick Janssens globaal genomen een goede, heel erg goede burgemeester voor onze Stad is geweest. Onbegrijpelijk dat hij niet herverkozen werd.




Dus waarom ben ik zo ontevreden met links? Zie voorgaande en ook: ik ben links dus je zou zeggen dat ik al die linkse acties fantastisch zou vinden. Ergens vind ik ze wel leuk, hoor. Natuurlijk. Occupy. Alleen, ik kan me nog een tijd herinneren waarin de media er niet zo'n interesse voor had, er geen sprake was van Occupy, Glazen Huis en men meewarrig keek naar mij die als vrijwilliger ging werken. Nu het in de media komt is iedereen plots zo geëngageerd. Maar beter wel dan niet, daar mag ik eigenlijk niet over klagen. En blijf vooral verder doen. Laat het alsjeblieft geen trend zijn.
En daar vrees ik voor. Alsook het populisme binnen de linkse partijen. Want laten we een kat een kat noemen: in Antwerpen heeft zowel links als rechts veel stemmen verworven door zich aan dat soort praatjesmakerij te wagen. En ik ben ni voor. Da soort geklap.




zaterdag 27 oktober 2012

up to the highest emotion

Wow. Ik geloof dat ik me ergens de voorbije dagen weer priceless heb gedragen. Ooit zei een vriendin tegen me: als jij verliefd bent verlies jij je hoofd. Waar. Het is een feit dat ik dan leef vanuit een oerdrift, nadenken zit er helemaal niet meer bij (terwijl ik eigenlijk best een rationeel persoon ben), ik ditch vrienden zonder ook maar een seconde na te denken, een onredelijke vorm van jaloezie komt naar boven, er komt een Stefanie naar boven die totaal leeft vanuit een buikgevoel. Ik vind het zelf gek allemaal, achteraf.
Wat heb ik dus nu alweer uitgespookt? Ik denk dat ik letterlijk voor de ogen van mister Onbereikbaar heb liggen zweven. Ik weet het niet goed, het gebeurde allemaal in een waas, ik weet niet zo goed waar ik toen mee bezig was. In elk geval moet het best wel ver zijn gegaan met me want hij zat me met open mond aan te staren na mijn zweefpasjes en een andere man vroeg me lachend of het wel goed met me ging. Best wel shocking voor me. Ik weet echt niet wat het was, hoor: ik zag hem, riep zijn naam, begon domme pasjes te doen, keek naar hem op in de veronderstelling dat hij niet meer zou kijken en dan zie je hem naar je liggen staren. En denk je: wat ... wat heb ik gedaan? Verlegen stom verontschuldigend lachje. Pas nu schiet het me binnen dat het een gezweef was. Domme actie: een naam roepen en dan beginnen zweven. In het open-baar. Voor de ogen van die persoon. Dat doet vast niemand me na.




zondag 14 oktober 2012

Antwerpse kater

Vandaag heb ik afscheid moeten nemen van mijn burgemeester, Patrick Janssens. En geloof me: dat doet pijn. Door het elan dat hij in de stad bracht werd ik verliefd op deze stad, Antwerpen, de stad waar ik opgroeide, weliswaar veel van hield maar niettemin zo kon inruilen voor een andere stad. Niet zo onder zijn bewind. Antwerpen lééfde op, man, Antwerpen lééfde. Ik wou er nooit meer weg want het werd een boeiende stad waar altijd wel wat gebeurde, die steevast in de lijstjes verscheen van de te ontdekken Europese steden omwille van haar vernieuwende karakter. Daarvoor wil ik mijn burgemeester bedanken.


En aan al die andere linkse progressieve partijen: hoe kan je nu blij zijn met dit resultaat? Als je eigen overwinning ten koste gaat van een goed stadsbestuur en alleen maar ten voordele dient van de NVA? Een goeie oppositie voeren? Pffff, het Vlaams Belang heeft ook jarenlang een goeie oppositie kunnen voeren.


En toegeven, onder de gordel maar daarom niet minder leuk.


  

zondag 16 september 2012

Rechtzetting Geert Van Istendael

Nou, ik heb een tijdje geleden een giftig berichtje geschreven over Geert Van Istendael. Waarom? Hij schreef nogal raar over Antwerpen en ik ben Antwerps. Niet geboren wel een getogen Antwerpenaar. En Geert Van Istendael belichtte ons allesbehalve positief wat ik niet nam. En schreef een weerblogbericht over hem. Maar ik kom best wel keihard op m'n woorden terug, over hem.
Nog niet zo heel lang geleden, amper een etmaal ofzo, mocht ik hem ontmoeten en hij was de vriendelijkheid zelve. Dus ik kom op m'n woorden terug. Plus: de tekst die hij op ZuiderZinnen voorlas was zo relevant voor ons, Antwerpenaren. Hij had het over de tijd van het Arm Vlaanderen toen we nog naar Wallonië trokken. Die tekst is vooral in Antwerpen heel belangrijk met het oog op de komende verkiezingen. Laten we gewoon een Belgenland blijven. Dankje, Geert.



woensdag 12 september 2012

Solarshop, oh yeah

Nou, er is een leuke nieuwe winkel open gegaan in Antwerpen. Echt, maar echt helemaal nieuw is hij niet aangezien hij ervoor een pop up store was. Maar leuk voor mij en al die andere mensen die soms zo verstrooid/te druk zijn om pop up collecties bij te wonen is hij nu P.E.R.M.A.N.E.N.T. open! Ik was er en lig nu al te dromen van een schitterende tas die ik er zag. Om eerlijk te zijn: eigenlijk twee tassen. En everybody knows I'm kritischer dan goed voor me is. Het concept: aantrekkelijk design in al z'n vormen maar ga gewoon kijken in de Dambruggestraat nummer 48.

(en ik heb het dus zomaar effe over die tas achter de - heb je 'm gezien- nice toog, én de andere tas staat er gewoon naast)