humor, ni makkelijk

 Humor is een gàve, ik hou van allerlei soorten, enkel de pis en kak en de onderbroekenlol, Benny Hill, Neen. Mijn collega/vriendin en ik hebben ongeveer dezelfde humor, een soort humor van Charlie The Unicorn (check it, ik vind het geniaal. Dat waren de oude jaren en misschien wel de beste jaren van YouTube) of van de Vliegende Panters (Dikkie Dik) ofzo. 

Van Ace Ventura tot The Vicar of Dibley, I love it all. In een ver verleden heb ik es een (ironisch) bericht verstuurd en mensen reageerden (tot mijn vebazing) kwaad, ze begrepen de ironie niet. 

Andy Kaufman kan ik niet genoeg onder de aandacht brengen. Er is genialiteit, Andy Kaufman is een trapje erboven. 

een mooie dag, in alle naïviteit

Een van m'n beste en tegelijkertijd een van m'n slechtste eigenschappen is m'n naïviteit. Ik WEIGER te geloven dat men iemand slecht wilt aandoen. Doch zie ik het vaak gebeuren. Ik ben bewust naïef en in all die naïviteit haal ik vreugde uit het feit iets positiefs, leuks, onbaatzuchtig te zien rond me, of het gewoon zelf te doen.  

Vandaag hielp ik een Chinese vrouw op zoek naar haar familie (haar eerste dag op visite in Antwerpen), ik wéét hoe moeilijk het kan zijn je weg te vinden in een ander werelddeel. The kindness of someome is dan goud waard.

Ik ga overdrijven met de Stevie. Hij is wel mijn Stevie! 

Frisson, of de 715 songs die je kippenvel bezorgen

Ik geef toe, gisterenmorgen werd ik ‘groggy’ wakker, na een veel te korte nacht vol slechte dromen. Mijn slechte dromen gaan vooral over vuile wc’s, nyctophobia en slaapverlamming, dat soort nachtmerries zijn inspiratiebronnen voor horrorfilms. Maar soms droom ik ook van Barbie, hoor. 

Zo informatieverslaafd als ik al minstens 30 jaar ben (sommigen doen aan joga om te relaxen, ik surf op het net op zoek naar ‘nieuwtjes’) greep ik meteen naar m’n ‘slechtste’ gewoonte, m’n phone. Wazig las ik een artikel over Frisson songs. 

Wat zijn Frisson songs? Gisteren begon ik na slechte dromen aan de eerste werkdag na m’n vakantie, dus ja, gisteren beleefde ik alles buiten m’n werk in een waas, het artikel heb ik inmiddels een paar keer gelezen, ik begrijp het niet. Of misschien vind ik het gewoon onzin (net iets makkelijker). Frisson songs zijn, in het artikel, 715 songs die je kippenvel geven. Een team van neurologen hebben onderzocht wat jou en mij kippenvel geeft op muzikaal gebied. Ik snàp de nieuwsgierigheid, begrijp waarom men dit onderzoek wilt voeren maar zeg néé: muziek, een kunstbeleving lijkt me subjectief. 

Er werd me ooit verteld dat Kunst een verwachtingspatroon, een horizonte doorbreekt. Het is maar de vraag wat voor jou die verwachting, horizonte doorbreekt. En hoe kan je dit in 715 songs vatten waarvan het allergrootste gedeelte me gewoonweg koud laat?

Dit zijn de 715 Frisson songs. Misschien dat u bij elke song wel euforisch wordt. 

de 715 Frissons songs

Songs die frisson voor me zijn: 

Stooges - Gimme Danger

Sly & The Family Stone - If You Want Me To Stay

P-Funk Family - Lemme Ride (buiten YouTube nergens te vinden) 

Antwerpen en haar Reuzen

 

Ik noem mezelf een Antwerpse, weliswaar in deze stad niet geboren, wel getogen en na omzwervingen in Gent en Brussel keerde ik steeds terug naar m’n Koekenstad. Een grote liefde heb ik voor haar (al merk ik wel dat na 6 jaren Brussel er ook een grote liefde is ontstaan voor Brussel, ik werk er, dat zal ook best een rol spelen) en dus ook voor haar folklore: meermaals heb ik aan m’n leerlingen, vrienden, kennissen de legende van Brabo verteld. Dat krijgt men hier met de paplepel mee. In het vierde, lagere school, deden we een begeleide stadswandeling door de oude stadskern van Antwerpen, de legende van Brabo was toen al niks nieuw. 

Antwerpen hééft denk ik iets met reuzen: Druon Antigoon, de reus wiens hand werd afgehakt door Brabo en in de Schelde werd geworpen, het Antwerpse Handje komt uit die sage. Lange Wapper, een kwelgeest, zijn standbeeld bij het Steen. In Borgerhout (een district van Antwerpen) heb je sinds de 18e eeuw een reuzenstoet waarvan de Reuzenpoppen in het Reuzenhuis in Borgerhout werden ondergebracht. 

Modernere ‘uitheemse’ heel welkome reuzen: vanaf  ‘98 komen om de vijf jaar de Reuzen van Royal de Luxe hun theaterspel ook in Antwerpen doen. En in 2021 kwam Reuzenpop Little Amal aandacht vragen voor jonge vluchtelingen. 

Antwerpen en haar reuzen. In Brussel leken ze me qua folklore iets met Zinnekes te hebben (wat aanvankelijk kleine bastaardhonden zijn), hence de Zinnekes parade: een mooie mengelmoes van diversiteit. In Antwerpen hebben we mooie Reuzen. 

Tot nu toe heb ik vier reuzenoptochten gezien in Antwerpen, prachtig, pràchtig: het vakmanschap én kunst die zoveel mensen bij elkaar kunnen brengen, van verschillende achtergronden. Én kunnen ontroeren. Geen nood aan enig negativisme hieromtrent, tenzij van de cultuursector, de cultuursector is nog wél belangrijker dan een eenmalig evenement. 

op safari

(met foto's die ikzelf op safari heb genomen) 

Ik kan het iedereen aanraden, en ik niet alleen: uit een panel van ongeveer 1000 professionele reizigers werd een Oost-Afrikaanse safari als de ultieme reiservaring beschreven. Numero Uno. Ik kan ervan meespreken, het is geweldig en het laat je niet los. Dieren in hun natuurlijke habitat mogen observeren, los zijn van gsm, internet, een zijn met de natuur, prachtige landschappen, wondermooie taferelen mogen aanschouwen. Wow. 

Ook: het ene safaripark is het andere niet. In Tanzania heb ik een bijzondere verscheidenheid aan wilde dieren gezien, in Rwanda was de verscheidenheid iets minder maar hadden de dieren helemaal geen angst voor ons. De mooiste foto's heb ik in Rwanda kunnen maken maar in Tanzania heb ik leeuwen gezien en de allermooiste zonsondergang (ja, werkelijk zoals in The Lion King).  

Als je in safari mood bent, gedraag je je gewoon anders. 

Normaal krijg je op voorhand een briefing en indien niet: gulden regels: 

1. Stap nooit ofter nooit never jamais zonder toestemming van je gids uit de safarijeep: je moet echt wel voor de volle 100% beseffen dat je in een safaripark zit met wilde dieren. Voor je eigen veiligheid: blijf in de wagen en ook voor de veiligheid van de dieren. Een safarigids heeft normaal gezien een geweer bij en je wilt niet die eikel zijn door wie een dier werd neergeschoten. 

2. Respecteer de dieren: ga niet in het wild staan roepen, stoor de omgeving niet, wees een rustige bewonderaar/observeerder. Ga niet staan zwaaien of ik weet niet wat allemaal, wees je er vooral bewust van dat jij een gast bent. 

3. Benut elke seconde waarin je in het safaripark vertoeft. Wat me opvalt, na een uurtje ongeveer raakt iedereen in full safari mood. Je helpt je gids mee dieren spotten, urenlang sta of zit je geconcentreerd rond te kijken in de hoop een dier te spotten en als het je lukt: wow! Op safari gaan is rien à voir met een dierentuin. Ik heb pas dieren hun gedragingen leren kennen door op safari te gaan. 

Wat kan ik zeggen? Olifanten zijn helemaal niet lief. Forget it, hé, dat ze lief zouden zijn. Zwarte buffels (zogenaamd het allergevaarlijkste dier) lijken wel standbeelden. Als je een foto van een giraf wilt, blijf dan op 15 meter afstand. En giraffen kunnen gi-gan-tisch zijn. Leeuwen doen de hele dag niets. De allergrootste belevenis is al ze zich een keer omdraaien. Leeuwen hebben ook geen natuurlijke vijand dus je kan best dicht komen met je jeep. Hyeana's zijn achterdochtig maar toch minder gevaarlijk dan hun reputatie. Nijlpaarden maken heel veel lawaai. In Tanzania zijn zebra's pijlsnel, in Rwanda zijn ze mollig en hebben geen angst voor je. Krokodillen lijken meer schrik te hebben voor ons dan wij voor hen. De communicatie tussen vogels is wonderbaarlijk. Apen in het wild lijken precies wel overal hetzelfde te zijn: niet overdreven angstig maar ze komen ook niet echt naar jou toe ofzo. Antilopen zijn speels. Wildebeesten leven in grote kuddes met zebra's. 

Akagera in Rwanda zou een kunstmatig park zijn maar eigenlijk merk je dat niet aan de wegen ofzo. Op de dieren wordt niet gejaagd dus ze kennen geen angst voor de mensheid. In Tanzania zit je helemaal in het wild, ver, ver, ver van de beschaving en daar wordt wel gejaagd. Dieren, buiten leeuwen en antilopen zijn er op hun hoede voor ons. Wat bijna iedere safaritoerist wilt, is de Big 5 spotten, de dieren die het gevaarlijkste en het moeilijkste te vinden zijn: olifanten, leeuwen, luipaarden, zwarte buffels en de neushoorns. Botswana en Tanzania zouden de beste safarilanden zijn als je helemaal het ongerepte wilt. Ikzelf kan onmogelijk zeggen of ik Rwanda of Tanzania prefereer. 

En een heel goede tip: combineer een overdagse game drive (je moet echt vroeg uit de veren om het optimaal te doen) met een avond boot safari met zonsondergang. Maar vooral: enjoy! Het is een ervaring uit de miljoenen.