van veel wat

Hello!

Wees welkom op deze pagina. Hij is nog jong, hij is nog fris. Maar we gaan er keihard tegen aan! 


Posts tonen met het label Kylie Minogue. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kylie Minogue. Alle posts tonen

donderdag 21 mei 2009

klein petite mini

Kleine vrouwen hebben doorgaans de gewoonte om over hun lengte te klagen. Of op z'n minst zijn ze onzeker over het feit dat ze niet zo boomlang zijn zoals al die modellen op de catwalk. Nu helpt de buitenwereld niet echt mee: ze worden er vaak ook op afgerekend, bij Kylie staat dan steevast Minnie Minogue te lezen enzo, dat soort grappig bedoelde bijdehandse dingen dus.
Ik ben ook klein, ongeveer zo groot als Minnie Minogue en heb daar in tegenstelling tot m'n andere lotgenoten zelfs de minste problemen mee. Als vent zijnde dacht ik er wellicht anders over maar als vrouw ben ik liever klein dan groot. Het zijn net de anderen die er meer problemen mee hebben dan ik: onlangs kreeg ik op de tram - totaal uit het niets - een paar beledigingen te horen waaronder "Short and stumpy.". Het enige wat klopte was short, stumpy niet echt: ik ben klein maar heb in verhouding geen korte gedrongen ledematen ofzo. Het waren een paar meisjes die niet echt intelligent overkwamen en me om geen enkele reden wilde kwetsen (ik zou echt niet weten waarom, ik kende hen niet eens en had hen niets misdaan, erg bizar dus) alleen had het dus geen enkel effect.
Tegenwoordig verkiezen we eerder een meter 80 lange gespierde panlat (al dan niet met sillicone basketballen in een te klein bikinitopje) boven de jonge Liz Taylor. Ik mag dat gerust 'disturbing' vinden. Het is net heel vrouwelijk om kleiner te zijn, rondingen te hebben,... Ja, al die dingen waarover wij vrouwen ons onzeker voelen. Waarom? Is het verkeerd om er als vrouw vrouwelijk uit te zien? Langzaam aan is de wespentaille aan het verdwijnen, heb ik onlangs in een artikel gelezen, we zijn dus goed op weg! Nu nog die lengte de hoogte in en straks zien we er allemaal uit als mannen.

donderdag 4 december 2008

Kylie, Kylie, Kylie!

Kylie Minogue en ik, we zijn ongeveer samen opgegroeid. Ze was nochthans niet mijn eerste idool, dat was Michael Jackson. Zelfs niet m'n eerste vrouwelijke idool, want dat was Madonna. Als je net als ik geboren bent eind jaren '70 van de vorige eeuw weet je niet anders dan dat Thriller en Borderline tot je prilste muzikale herinneringen behoren: dat elke jongen wou dansen als Michael Jackson en elk meisje Madonna wilde zijn, met blote navel.
Kylie was dus niet mijn eerste idool, wel was ze de eerste popster die ik bewust volgde. M'n eerste cassetjes kocht ik van haar en ze zat steevast als vast repertoire in m'n jonge playbackdagen. Kylie zong vrolijke kinderlijke popdeuntjes toen ik nog een kind was, wanneer ik puberde was ook zij op de dool in haar poging serieus genomen te worden en later rond m'n twintigste liet ze een volwassen, rijp geluid horen.

Ik ben een fan van het eerste uur, vandaar een ode aan Kylie.

(een reeds bestaand youtubefilmpje heb ik weer geknipt en geplakt en de muziek aangepast)