van veel wat

Hello!

Wees welkom op deze pagina. Hij is nog jong, hij is nog fris. Maar we gaan er keihard tegen aan! 


woensdag 21 april 2021

It's been five years since you've been away

 Alweer vijf jaar geleden. Precies vijf jaar geleden kregen we te horen dat his Royal Purple Badness, the Artist Mainly Known as a Dirty Funky Great Man in Paisley Park bezweek. 
We kregen dit te horen en in mijn geval was het letterlijk 'te horen': een close vriend belde me nadat ik euforisch thuis kwam van een les. Uit mijn vrolijke toon bleek duidelijk dat ik niks wist. "Je hebt het nog niet gehoord?" "Nee, wat?" "Euh, ik weet niet goed hoe ik je dit moet zeggen." (tja, dan wist ik wel dat het geen goed nieuws kon zijn) "Zeg, het gewoon." "Prince is gestorven." "Wàààààt!!!???" (ik wist niet waar ik het had, wat er gebeurde, hoe ik moest reageren) 
"Ik vind het erg dat ik je dit moet vertellen." "Nee, nee, echt niet. Natuurlijk vind ik dit verschrikkelijk maar ik ben blij om het van jou te vernemen dan van de radio of een nieuwssite." Tot op de dag van vandaag meen ik dit: liever dat soort nieuws te horen van een close vriend. Maar wàt een ànticlimax. 
Vervolgens wierp ik me maandenlang als een fanatieke gek op z'n werk, video's, herinneringen, docu's, etc. etc., waarna het veel te pijnlijk werd en ik Prince maandenlang niet meer kon horen.  
 
https://vimeo.com/313611078   Zijn eerste tv-optreden. Zo verlegen en dan zie je hem spelen. Wow! :-))  (dit is de link)

Deze blog pobeer ik sinds 2008 te onderhouden, er is geen enkele artiest over wie ik zoveel geblogd heb als over hem. Tot ik het zelf haast 'zielig' van mezelf begon te vinden: alweer een post over Prince. Maar hoeveel pijn dat nieuws op 21/4 2016 ook deed, ik heb voornamelijk (met uitroepteken!) goeie, mooie, euforische herinneringen aan hem. Zelfs aan de last minute optredens waarin ik zonder ticket tevergeefs tot middernacht aan de deur stond. Haha, en eentje stiekem via een zijdeurtje bij de Paradisio in Amsterdam kon meeluisteren. 

https://www.dailymotion.com/video/x4crnjj (de vibe van de concert)

 Ik kon weer écht naar Prince luisteren nadat ik een symfonisch concert in Cirque Royale in Brussel cadeau had gekregen, goedgekeurd door de erven van Prince. Met vaak tranen in de ogen woord voor woord stilletes meegzongen. Dat was de kathalysator. Sindsdien kon ik weer naar hem luisteren. 
Zijn eerste plaat heet: 'For You' en whàt a Nice stuff heeft hij voor ons gedaan. 



zondag 11 april 2021

Het televisiekijkgedrag in de nineties

 Misschien moet ik alleen over mezelf praten maar het valt me op dat we in de jaren '90 massaal naar echt slechte televisie keken. Tja, de jaren '90 waarin misbaksels als Cotton Eye Joe op nr1 in de hitlijsten stonden. Ik geef een voorbeeld: we keken naar komische series die niet eens grappig waren. Full House bijvoorbeeld. Ik keek ie-de-re dag enkel en alleen om uncle Jesse wiens sexiness de eerste jaren werd ontsierd door z'n bussiness up front and party (?) in the back mullet. Full House was zelfs zodanig melig dat Bob Saget een scheldwoord werd. Zegt voldoende. En maar kijken. Zeker, de Olsen twins waren schattig maar niet schattig genoeg om twintig minuten lang suikerzoete moralistische brol aan te horen.  Ja, komische series mochten zelfs irritant zijn. Family Matters met een van de irritantse personages ooit gecreëerd. U weet dat ik Steve f*** Urkel bedoel. We vonden Hanging With Mr. Cooper übercool. Onlangs las ik dat het een van de slechtste komische series ever is. De show die we allemaal brilliant hilarisch vonden was The Fresh Prince of Bel Air. Als ik terugkijk, zo geniaal hilarisch was dat eigenlijk niet. Goeie show maar we maakten er een meesterwerk van dat het eigenlijk niet was. 
Volgens TV-Guide een van de slechtste series ooit gemaakt, Baywatch, werd de meest bekeken show ever. Wereldwijd stemden we wekelijks af op Baywatch. Een show waarin de flinterdunne verhaallijn als excuus diende om naar halfnaakte lijven op het strand te kijken. Minutenminutenlange muziekclips van vrouwen en mannen aan de zee. Dat was Baywatch. Je keek naar slechte series omdat er knappe mensen in zaten, Baywatch deed op den duur niet eens meer de moeite om echte verhaallijnen te bedenken en groeide uit tot de meest bekeken show ooit wereldwijd. Er is geen enkele serie door zoveel landen aangekocht: meer dan een miljard wekelijkse kijkers in wel 148 landen. Als de mensen maar knap zijn, dachten we in de nineties. En over ongrappige melige kitscherige shows gesproken: say no more than Saved By The Bell. Maar het was zo populair dat zelfs Jimmy Fallon er een special over deed in The Tonight Show. Mijn excuus is dat ik toen een heel jonge tiener was, Jimmy had eigenlijk geen excuus.
Ook de volgens TV guide slechtste show ooit gemaakt, The Jerry Springer show, werd wereldwijd bekeken. Zelfs Jerry Springer gaf toe dat hij nooit naar zijn eigen show zou kijken. Wij dus wel. "Jerry! Jerry! Jerry!" Ik hoor het publiek nog scanderen en juichen en klappen als ze gingen vechten. Man, man,man toch. En daarna werd er op school over gepraat. En je moést iedere week naar het sensatiebeluste Jambers kijken waarin mensen gewoon te kakken werden gezet. 
Het lichtpuntje is dat The Simpsons toen beter was en South Park is ook een product van de jaren '90. Maar waarom keken we toch naar MTV's Singled Out? En alsof dat nog niet erg genoeg was ging VT4 het format kopiëren, Ideale Maten. Zucht. Datingshows waren toen thé way to go. Woordenbraaksels als "Ik ben Nele en zoals mij zijn er niet velen." werden toegejuicht én zelfs bewonderd. Goed gevonden! En MacGyver die van vijf meter hoog, en neen, ik overdrijf niet, het was zelfs veel hoger, zonder enige schram op beide voeten belandt, daar keek iedereen naar. Zelfs de zussen van Marge Simpson. Ook al was er niets spannend aan. 



vrijdag 19 maart 2021

Too good to be true

 Niemand ziet het niemand hoort het, partnergeweld gebeurt in een heel klein hoekje tussen vier muren. In een heel klein hoekje, dat niemand ziet. Maar jij krijgt wel de volle laag. 
De daders lijken aanvankelijk 'ideaal' te zijn, de beste partner die je kan overkomen. Alles wat je ooit gehoopt had in iemand. Beetje bij beetje merk je dat er zaken zijn die niet kloppen. Alsmaar meer wordt het ideaal laagje helemaal afgebrokkeld tot je met iemand in bed ligt die er plezier in heeft je te kleineren. 
De buitenwereld ziet dat niet, die zien dé perfecte persoon. En in dat klein hoekje zit je stilletjes te lijden onder het psychisch terreur dat erger en erger en erger wordt.

Als er iemand gewag maakt van partnergeweld, spot er niet mee. Minimaliseer het niet. Zeg niet: "Oh, hij/zij is toch tof." De buitenwereld vindt het zo'n lief persoon die het allesbehalve verdient dat jij met het werkelijke geweld naar buiten komt. Of zoeken er excuses voor. Weet wel: het is heel moeilijk om ermee naar buiten te komen en de liefde is er ergens nog wel. Maar het geweld is érger. 
 
De dader is ergens ook een slachtoffer: je doet zoiets niet zomaar. 
 
Ik beweer niet dat ik dit heb meegemaakt. Iedere vorm van geweld is zum kotsen en mag niet in een hoekje blijven. 

 
 

zondag 14 maart 2021

op reis met de zodiak

Gisteren onder vrienden hadden we het over astrologie. Astrologie is voor mij een beetje spielerei. Ik ben een Steenbok, true en true. Omdat ik jarig ben op een moment waneer de Steenbok op z'n sterkste staat (tussen 24/12 en 31/12). De Steenbok zou het sterkste teken van de dierenriem zijn. Ik voel me niet zo sterk, hoor. Psychologen en dokters zeggen me het wel -ze begrijpen niet hoe ik er nog sta 😀- maar ik vind dit zelf niet. 
Mensen noemen me dapper. Astrologen zouden zeggen da's mijn Maan in Ram. Omdat ik alleen verre reizen heb gemaakt. Ik voelde me niet alleen tijdens die reizen, voor ik vertrok hing ik huilend aan de telefoon met m'n lieve ouders (vader Ram en moeder Steenbok) en dé liefste schat (Senne Leeuw).  Is dat dan de definitie van dapperheid? Voor mij is dapperheid jezelf in de spiegel te durven zien, je eigen tekortkomingen durven zien. 
De drie 'moedigste' reizen die ik deed: eerste keer alleen Japan, Rio di Janeiro en m'n geboorteland Rwanda. Ja, Japan, m'n eerste verre reis alleen.Rio, de gevaarlijkste reis. M'n moeder vond het ok ('je redt jezelf wel'), m'n vader vond het geen goed idee en Senne ook niet. De avond na de Favella hing ik huilend aan de telefoon met m'n ouders: 'Ik heb gezien wat je normaal niet mag zien' Ik kan er nog steeds moeilijk over praten. .
En Rwanda, ik zou niet de eerste zijn die emotioneel gebroken zou zijn teruggekomen. M'n recente trauma psychologe had ik zoiets van 'wtf' heeft ze dat alleen gedaan! 😄 Steenbokske! 
In Rwanda zag ik ook my close friend/collega (Catherine Schorpioen. Ik heb een ascendant in Schorpioen). 

Ik mis het reizen wel. Op safari gaan was het het beste dat ik zelf heb ondernomen. Ik vind mezelf niet sterk maar ik heb wel lef. 


donderdag 11 maart 2021

een bom onder het koningshuis

 Met afschuw, verbazing en walging keek ik naar het beladen interview van Oprah met Meghan Markle en prins Harry. Geen woord geloof ik van wat ze allemaal beweren. Het Britse koningshuis volg ik sinds enkele jaren op de voet en heb er dus heel veel over gelezen, documentaires, series en films gezien. En ik schrijf het u: Meghan Markle is een full blown narcist van het kwaadaardige soort and way worse than Lindsay Lohan of Madonna. En voor Oprah heb ik sinds het Leaving Neverland debâcle al geen respect meer. Hoe harteloos ze de voltallige Jackson family 'verraadde' terwijl die haar tot tweemaal toe in hun privésfeer binnenliet, getuigt van geen klasse. Dan ben je gewoon een gemeen persoon die enkel om haar kijkcijfers geeft en haar machtige boosaardige vrienden in de entertainmentwereld. Weinstein, Geffen.
Once again liet Oprah alweer blijken een gebrek aan integriteit te hebben door dit eenzijdig sensatiebelust en vernietigend interview te bewerkstellen. 
 
 
Als je over Meghan Markles dubieuze verleden leest, kan je makkelijk alle uitzinnige claims verwerpen. Ten eerste is ze een leugenaar die haar hele leven bij elkaar liegt. De leugen dat ze nog nooit over prins Harry had gehoord. Eerlijk,wie gelooft dat? Sterker: mensen uit haar jeugd hebben prins Harry voor haar gewaarschuwd: al sinds haar jeugd zou ze geobsedeerd zijn geweest door het Britse koningshuis, had een autobiografie van Diana en wou ze de nieuwe Lady Di worden.Ook voor ze prins Harry had ontmoet had ze aan een machtige Britse vriend gevraagd om een lijst te maken van de machtigste meest invloedrijke mannelijke Britse vrijgezellen. Prins Harry stond op die lijst. 
Nog leugens: ze beweert dat ze haar studies al werkende zelf betaalde. Haar uiteraard gekwetste vader haalde het betalingsbewijs boven dat hij net diegene was geweest die haar college betaald had. Wrong, Meghan, wrong. En wie gelooft er nu dat een gekleurde vrouw het oprecht opneemt voor de zwarte bevolking wanneer ze op haar eigen resumé schrijft caucasian te zijn?  Terwijl haar vader blank is en haar moeder zwart? Opkomen voor zwarte rechten? Ik dacht ze met deze valse caucasian claim de zwarte bevolking, inclusief haar eigen moeder gewoon onder de bus heeft geworpen. Ok, dat Dorothy Dandridge zoiets in de jaren '40, '50 kon doen maar ondertussen is de wereld 70 jaar verder en is Obama president kunnen worden. 
Ik geloof er niets van dat het Britse koningshuis racistisch is. Zij en haar moeder werden met open armen ontvangen, meer zelfs nog dan Kate Middletons familie destijds. In het huwelijk zelf speelde de zwarte bevolking een prominente rol en prins Charles was zo genereus en lief haar naar het altaar te brengen. Dat ze nu de race kaart trekt, is gewoon wraakroepend. En tegelijkertijd gebruikt ze ook de zwarte vrouwelijke bevolking, die geneigd zijn haar te geloven. Ze gebruikt ze net zoals ze iedereen rond haar gebruikt. 
Waar ik verder ook m'n hoofd over breek: hoe kan het dat opiniemakers die zeggen haar niet te geloven plots onder vuur liggen? Ik ben geen blanke oude man, zelf een zwarte vrouw die net iets ouder is dan miss Markle, en nee, ik geloof haar absoluut niet. Absoluut niet. En wens hiervoor geen klacht aan m'n been te krijgen. Niemand gaat mij verplichten om deze mening te verzwijgen. Het probleem is net dat men haar zomaar op haar woord gelooft, zonder ook maar iets over haar geschiedenis te hebben gelezen. Ik mag dat gerust dom noemen. U mag de vele artikels lezen die haar racisme claim stuk voor stuk tegenspreken.
 
 
Je moet maar es lezen hoe afschuwelijk gemeen ze haar ex heeft behandeld. Dat zegt àlles over haar. Meghan houdt alleen van Meghan, zij heeft geen ziel, geen compassie, geen geweten, geen scrupules. En ja, ik geloof Piers Morgan als hij haar suïcidale verleden in twijfel trekt. En het lijkt me ook duidelijk waarom ze dit beweert: Lady Di was destijds suïcidaal en zo geliefd door het Britse volk. En haar man die een trauma heeft overgehouden aan haar dood zet zich samen met z'n broer en Kate al jarenlang in voor mental health awareness, dit ter nagedachtenis van z'n moeder. Het lijkt me ook onwaarschijnlijk dat de queen die destijds een psychiater beval voor prinses Diana geen hulp zou bieden hieromrent. En tja, Meghan doet wat Meghan altijd doet: de race kaart trekken en haar kritiek monddood maken met een rechtszaak. Wie denkt ze wel dat ze is? Tom Cruise?  
En door die klacht in te dienen tegen Piers zegt ze duidelijk: ik mag wel de meest waanzinnige verschrikkelijke beweringen vertellen over de koninklijke familie en oh, wee diegene die mij in twijfel trekt. Het is als het ware je terechte critici de mond snoeren. Ik geloof er geen woord van dat ze dit doet uit bezorgdheid voor mentale gezondheid. Nee, ze is blij dat ze een van haar grootste tegenstanders die ze in het verleden ook heeft gebruikt eindelijk monddood te kunnen maken. 
Als je naar foto's van het stel kijkt, lijkt het me ook hoogst onwaarschijnlijk dat ze suicidaal zou zijn geweest. Harry is net diegene die gespannen kijkt en oprecht van de kaart lijkt, zij helemaal niet. 
Ik geloof er verder ook niks van dat Kate Middleton haar aan het huilen bracht. Setmedewerkers van Suits hebben al getuigd over haar diva Mean Girl gedrag van de speelplaats, dat ze met haar tanrums hen het leven miserabel maakte en er geen zier om gaf als ze in huilen uitbarsten omwille van haar streken. Dus ja, ik geloof dat net zij diegene was die Kate aan het huilen bracht. Arme Kate, ik heb het wel met haar te doen. Zo door zo'n villain door het slijk te worden gehaald.  
Het is allemaal heel triest voor de koninklijke familie die zich omwille van het strenge protocol niet kan verdedigen. Ik hoop maar dat mensen zich goed hebben ingelezen en zo haar waanzinnige leugens doorzien. Het zogenaamde racisme is een verschrikkelijke beschuldiging, menig beroemdheden hebben met dit soort beschuldigingen hun carrière kwijtgespeeld, en dat weet Meghan maar al te goed. Haar doel is om de monarchie te venietigen nadat die niet zomaar wou voldoen aan al haar waanzinnige eisen. En door niet te willen onthullen wie zich zorgen maakt over Archies huidskleur wordt impliciet gesuggereerd dat het prins Charles is, de toekomstige koning. En wie wilt er nu een racistische koning? Werkelijk het is een vuil spel dat er gespeeld wordt. Geen seconde geloof ik dat prins Charles een racist zou zijn: nogmaals: hij liep Meghan naar het altaar en staat bekend als een vriendelijke, gevoelige, open, intelligente man. 
Wat me van het eerste interview al opviel en ik vreemd vond, is hoezeer ze zich ten koste van Harry profileert. Er zijn gezamenlijke video's van het koppel verschenen waarin ze zich letterlijk in het midden plaatst, het hoogste woord voert en hem letterlijk (!) zowat uit het frame duwt. In het verlovingsinterview verbaasde ik me erover dat zij het meest aan het woord was, heel irritant vond ik dat. En mensen wilden eigenlijk vooral prins Harry horen, niet zo'n aandachtsgeile meid die nog maar sinds vijf minuten kwam kijken. Prins Harry was de geliefe prins, haar moesten we nog leren kennen. En hoé we haar hebben leren kennen!   
Er zijn verschillende foto's van Meghans minachtende kwaadaardige valse blik als ze haar fake lach niet naar boven haalt. Ze is een actrice, en niet eens een goeie. Meermaals kan je haar minachtende spottende lach zien in het interview, she was more than happy to destroy the royal family. En ondertussen heeft ze Harry van z'n familie, vrienden, zelfs z'n land geïsoleerd wat een gebruikelijke strategie is bij narcisten. Dit om de volledige controle over hun partner. En dit alles moet maar gebeuren terwijl z'n grootvader in het ziekenhuis ligt. Onmenselijk noem ik dat. 
Wat voor mij onbegrijpelijk overkomt is dat Harry zich geen zorgen maakte over de onrustwekkende gemene verhalen van het verleden van z'n vrouw. Over de overduidelijke leugens die ze vertelde. William doorzag haar als enige en kreeg jammer genoeg gelijk. 

Omdat foto's meer zeggen dan woorden: