the great style icons

Onlangs las ik dat de grootste stijliconen van de tweede helft van de vorige eeuw, eigenlijk te beginnen bij de naoorlogse jaren, werden verkozen (een poll georganiseerd door Clothes Show London fashion event). Ik kan mij volledig, volledig vinden in de lijst die voor elk decennium een andere winnaar uitroept.

 

Zij leerden ons hoe we ons moesten aankleden: 

 

de jaren ’40: Marlene Dietrich: sex appeal in een maatpak

 

de jaren ’50: Audrey Hepburn: Breakfast at Tiffany’s

 

 

de jaren '60: Brigitte Bardot: initials BB

  

 

de jaren '70: Debbie Harry: punk rock pop rap disco diva 

 

 

de jaren '80: Madonna: lady with an attitude

 

The Madonna 80's Medley
Geüpload door radito99

 

de jaren '90: Kate Moss superrockmodel

 

 

En omdat ik altijd graag extra favorieten toevoeg

 

de jaren '90: Bjork: she comes from the fairy land of style

 

 

En dan mijn suggestie voor deze eeuw, dit decennia, de jaren '00: Kylie Minogue: cuz’ we like her like this

 

the truth about size zero

Zonet zag ik een soort 'awareness' documentaire over de gevolgen van crashdiëten met als doel in een Amerikaanse size zero te passen. Size zero: het gemiddelde mannequin-, Victoria Beckham-maatje. Europese maat 32. Ik ben klein en zelfs in m'n studentenjaren toen ik 38 kilo woog en een BMI had van 16,8 droeg ik nog steeds maat 34 (ik heb wel nooit een eetstoornis gehad, na een dikke periode kwam gewoon een hele dunne periode, al geef ik toe dat ik toen, ondanks het feit dat ik alles at en verslaafd was aan chocolade, heel erg op m'n voeding lette en elke dag op de weegschaal stond). Nu weeg ik gemiddeld 43 kilo heb maat 36, BMI 19,1 vind het prima en begrijp zelfs niet dat ik het ooit prettig vond om 38 kilo te wegen. In maat 34 leek ik te dun, dan vraag ik me af hoe iemand met size zero er dan wel uit mag zien. Schande dat er zulke eetstoornismaten gefabriceerd worden en voor volwassen vrouwen tot maatstaf worden gepromoot. Maat 32 is een pubermaat voor een onvolgroeid meisje dat erg dun is.   

Om al die ongezonde dieetrages tegen te gaan vind ik toch belangrijk om 'The Truth About Size Zero', de documentaire hier te posten. Misselijk detail is wel dat sommige meiden hier net een richtlijn in zagen hoe ze die size zero konden bereiken. Ik hoop maar dat er hier niemand zo over gaat denken: vrouwelijke rondingen boven. Say it loud: wear your ladies with proud! :-)

 

deel 2

deel 3

deel 4

deel 5

deel 6

deel 7

deel 8

nee, niet akkoord

Onderbuurvrouw is weer terug.  Ze wil niet verder behandeld worden dus kan het spelletje weer opnieuw beginnen. Ze doen onderhand zoveel om de patient, dader, weet ik veel wie wat te beschermen dat ze de slachtoffers vergeten. Die moeten het allemaal maar ondergaan en als het te laat is, oepsie. 

Milk Inc. op Werchter

Naar ’t schijnt zou er veel protest zijn tegen Milk Inc. als afsluiter op Werchter (Marqueetent). Tja. Ik ga al jarenlang niet meer naar Werchter, het interesseert mij niet meer zo, die hele rockscene maar Milk Inc. op Werchter is ook voor mij een bittere pil, ook al ga ik niet naar Werchter. Alle respect voor Regi en z'n meid, ze zullen vast wel goed en populair zijn in hun feesttenthousegenre, maar eerlijk, het feesttenthousegenre hoort echt niet thuis op Werchter. Echt niet.

Werchter zou een feest moeten blijven voor de meer kritische muziekliefhebber want net om die reden, en alleen om die reden, is Werchter groot geworden. Daarnaast vertegenwoordigen Pukkelpop, Werchter, de beste festivals in Vlaanderen te vinden, samen de restanten van het oude Woodstockfestival: liefde, rebellie en goede alternatievere muziek dat zich tegen het etablissement van de bedachte commerciële platforms richt. Maar nu Milk Inc. Werchter zal afsluiten gaat dat oude Woodstockideaal helemaal verloren. Zullen we dan voortaan ook maar spreken over het oude Werchterideaal?

Mink Inc., de groep die de avond afsluit om een nieuw tijdperk in te zetten.  

In elk geval, nu ook op Werchter:

 

Wel, dan eis ik dat volgende groep op Werchter Classics zal verschijnen, volgende editie:

 

chronische hypochondrie

Je weet niet wat hypochondrie is tot je mij ontmoet. Of nee, ik ben niet het type dat ermee de dokter en anderen lastig maakt, eigenlijk voornamelijk mezelf. En da's al vreselijk genoeg. Hypochonder zijn is geen pretje, de voortdurende angst met een of andere onbehandelde (misschien zelfs fatale) ziekte rond te lopen is niet bepaald een welkom, relaxt gevoel, want dat is hypochondrie in feite: de angst ziek te zijn. 

Het begon op m'n zevende nadat ik een film zag over een kind met taaislijmziekte en ik er plots van overtuigd was dat ik het ook had. Alleen de symptomen ontbraken wel. Dus voor anderen kan het best lachwekkend zijn: een jonge medehypochonder vertelde me dat ze haar partner 's nachts soms wakker dierf te maken omdat ze bang was dat ze een hartstilstand zou krijgen. Daarbij stond ze klaar met telefoon om een ambulance te bellen. Inderdaad, die plotse hartkloppingen, vreselijk: vroeger had ik de gewoonte om dan eenvoudige oefeningen te doen in de hoop een hartstilstand tegen te houden. Ook met de telefoon in de hand natuurlijk om tijdig een ambulance te kunnen bellen. Want zo doet een malade imiginaire. Sinds ik heb gelezen dat hartkloppingen heel normaal zijn ben ik daar een stuk rustiger in geworden.

Voor een hypochonder is elke prikkel voldoende om een nieuwe ziekteangst te ontketenen. Omdat m'n onderbuurvrouw stemmen en geluiden hoorde die er dus niet waren dacht ik zelf dat een zogenaamd gerinkel (dat me al dagenlang irriteert) ook enkel in m'n hoofd zat. Tot ik vanmorgen even verder door het raam keek dan normaal en daar inderdaad een bel zag staan. Oké. 

Maar desalniettemin het laatste voorbeeld ten spijt, tegenwoordig ben ik al wel kalmer geworden in al m'n hypochondrieheid: op een dag las ik de gevleugelde woorden: "Het is nutteloos om je zorgen te maken alvorens het probleem zich er daadwerkelijk stelt." en telkens als de angst opspeelt denk ik daaraan. We zullen wel zien. En da's best knap voor een der Molières spotfiguren, de ware hypochonder. Want daar zou best wel es een pil voor mogen zijn.