een schrikwekkende evolutie

 

(Protocols of Zion is een antisemitische complottheorie)

De betoging van zondag 21 november was sowieso al niet aan mij besteed. Ik denk dat niemand het in z’n dappere hoofd zou halen mij hiervoor uit te nodigen. Zelfs een overgemotiveerde antivaxxer vriendin onthield zich daar wijselijk van. Mij leek het vooral een bont allegaartje van mensen die niet gehinderd door de pijnlijke verhalen uit de zorgsector, o.m. operaties die worden uitgesteld, zich massaal zonder mondmasker verzamelden om: « Mijn vrijheid! » te scanderen. « Mijn vrijheid! » 

Extreemrechtse groeperingen bleken de manifestatie mee te organiseren. Een voor een werden ze ontmaskerd, zowel voor als tijdens als na het protest, tegen de coronapas met een vuist voor de vrijheid, vielen hun maskers af. 

Je zou denken dat men achteraf schoorvoetend zou durven toegeven; « Misschien hadden we er toch iets beter over nagedacht. » of op z’n minst een « Ik voel me er niet lekker bij, bij die aanwezigheid van extreemrechts. » Als je op die volstrekt normale reacties had gehoopt: vergeet het, je bent eraan voor de moeite. Het is zoéken om zo’n reactie te vinden. En let wel: het gaat hier o.m. over Feniks, een afleiding van Schild en Vrienden, dat zijn geen troetelbeertjes. 

Een jammerklacht die je krijgt: « Waarom die focus op extreemrechts? » (ja, dùh, zij hebben wel die betoging gekaapt) of een soort onverschilligheid: « Dat maakt mij niet uit, als wij onze boodschap maar konden brengen » (naar analogie van - en die las ik in andere bewoordingen op facebook - ‘ Dus samen betogen met een mede-organisator als een Nathan Bedford Forrest maakt niet uit. Weliswaar heeft hij zijn eigen agenda, but who gives dat hij de Ku Klu Xlan heeft opgericht: als jij maar je boodschap kan overbrengen). De allerergste reactie van al: « Dat is misschien net goed want zo hebben we meer aandacht gekregen. Het is ons dus gelukt. » 

Het is een schrikwekkend beeld als mensen hun schouders voor extreemrechts ophalen in dit soort situaties. 

Mede-organisatoren, ervaringsdeskundigen in extreemrechts, antivaxx of complottheorieën: 

Feniks, Vecht Voor Vrijheid, Viruswaanzin, Civitas Belgique, Katholiek Forum, Viruswaarheid, Bon Sens Belgique, Tegenstroom, België is wakker, De Gouden Burgerbeweging, Hands For Freedom

U kan een voor een bovenstaande mede-organisatoren nagaan. Waren het maar troetelbeertjes.

dialoog over corona

 Ik ben dubbel gevaccineerd, volledig gevaccineerd met coronapas en die boosterprik ga ik ook zo snel mogelijk halen. Ik steek het niet onder stoelen of banken: van dag een keek ik reikhalzend uit naar m’n eerste vaccin (die kwam al heel vroeg als risicopatiënt) en trots vervulde me toen ik rondom mij heen hoorde en zag dat de meesten het net als ik ook belangrijk vonden om gevaccineerd te worden. Dat heet je steentje bijdragen en kwakzalverpraat negeren. 

Iemand die het vaccin weigert mag je tegenwoordig volgens die groep geen antivaxxer meer noemen. Hij/zij noemt zichzelf een kritisch mens die vertrouwt op zijn immuunsysteem. Een kritisch mens dus die twijfelachtige sites aanhaalt, cijfers verkeerd interpreteert, valse berichtgevingen post, geen geloof hecht in het wetenschappelijke onderzoek en telkens opnieuw zaken blijft herhalen à la: het vaccin is een experiment. Als dat kritisch zijn is, Jezus Christus, dan hebben we het laatste nog niet gezien. 

Goed voor hen dat ze op hun immuunsysteem vertrouwen. Het blijft voor mij alleszins geen solidaire keuze: ondertussen is gebleken dat gevaccineerden minder besmettelijk zijn, minder snel zwaar ziek worden. Maar daar wringt het schoentje: de antivaxx beweging heeft moeite met cijfers correct te interpreteren, hierboven reeds vermeld. Je bent meer besmettelijk, met je individualisme in het land van Fabeltjes steek je je middelvinger op naar de risicopatiënten, naar de zorg en naar de coronadoden. 

Je hebt er natuurlijk ook bij die de extreme tour opgaan. Die zal je altijd overal wel aantreffen, van die lui die een hele groep hélemààl belachelijk maakt en jammer voor de groep, zij roepen wel het luidste. Hier in dit discours: de complotdenkers: je moet maar willen, hé, bizarre sites met namen als therealthruth.rwx (er gaat niet eens een belletje rinkelen) afschuimen om de ene na de andere crazy complottheorie te lezen. En daar ook nog es in geloven. En pech voor de anderen: daaruit gaan citeren.  

     Dan heb je de fanatici die coronadoden zuiver linken aan een levensstijl. De zelfverklaarde gezondheidsgoeroes. Je moet maar durven, hé. Alles goed en wel voor jullie om dat soort kwetsende berichten veilig vanachter je computer te plaatsen. Ga diezelfde confrontatie es aan met hun familie, ze zullen je gaarne vertellen wat voor soort levensstijl de overledene had. En nee, zij hebben geen boodschap aan het feit dat jij je eigen urine drinkt. 

    Verder onder de categorie dwazen vallen zij die zich in de holocaust wanen. Die menen dat een geplande massamoord, een genocide omwille van iemands afkomst hetzelfde is als iemand de toegang weigeren op bepaalde plekken omdat die er zelf voor heeft gekozen geen coronapas te willen (diegenen die het wegens aandoeningen niet mogen, hou ik buiten beschouwing). Volgens hen is dat hetzelfde. Alle gevoel voor redelijkheid is dan weg. Weg. Ik heb daar zelfs geen woorden voor, het is intriest, shockerend en beangstigend zelfs. Hiermee steek je werkelijk een grens over die het ethische achter zich laat. MAAR, zoals steeds, het kan altijd nòg dwazer: de antivaxx knuffelbeweging. Daar wil ik eigenlijk zelfs niet over schrijven. Dat gaat echt niet. 

Het beroert de gemoederen, beter is het om de dialoog met elkaar aan te gaan, begrip te tonen maar eerlijk, als ik het zoveelste, zoveelste, zoveelste antivaxx valse bericht zie voorbijkomen dat op een perfecte logische wijze werd ontkracht en die antivaxxer blijft volharden in het negeren van dat argument, 10 minuten later alweer hetzelfde bericht schrijft, dan kan je wel zeggen, laten we een dialoog aangaan maar weet die wel wat dat is? 

In elk geval: zodra een antivaxxer mij goede gefundeerde argumenten kan geven die hij/zij niet heeft gehaald van een twijfelachtige website, twijfelachtig persoon, twijfelachtige facebookgroep of die uit zijn/haar twijfelachtige geest zijn ontsproten, wil ik luisteren. 

En dit moet ik toch kwijt: met 35 000 meestappen in een betoging gekaapt door extreemrechts, Dries Van Langenhove tekende present aan net zoals de Feniksploeg uitgedost in hun millitante extreemrechtse truien (organisatie gelinkt aan Schild en Vrienden). De vlaggen wapperden. Fenikslid Sarah Melis werd de woordvoerster van de betoging, als stem van de betogers kwam ze op de televisie. Achteraf jammeren omdat de media bericht over de aanwezigheid van extreemrechts die in de organisatie zat. I. Just. Can’t. 

een scherpe pen

 Iets wat ik goed kan, een groot talent van mij: ik kan vakkundig iemand al schrijvende met de grond gelijk maken zonder me tot een potje schelden te verlagen. In het tweede middelbaar schreef m’n leerkracht Nederlands het al: « Je hebt een scherpe pen. » Excuse me? Ik heb een vlijmscherpe pen. 

Die kwam goed van pas op de muziek- en filmfora. De meeste mannen hadden er een scherpe pen, om je antwoord meer effect te geven moest je snel reageren, het was als het ware op bootcamp gaan. 

Ik gebruik hem steeds minder. Pas als ik iemand eindeloos onzin heen-en-weer zie mekkeren haal ik die pen boven. Om de onzin meteen vakkundig af te blokken. Cut the crap, stop de onzin. 

En laten we vooral onze kinderen X AE A-XII Optimus Prime The He-Man dopen. Elon Musk gaf ons het goede voorbeeld. 

Over onzin gesproken. Deze tekst zou verplichte lectuur moeten zijn voor elke antivaxxer.   Handboek voor Ontkenners Antifacters, schreef de auteur, precies goed verwoord. Beter kon ik het niet verzinnen. Maar je zal zien dat zij die tekst voor de zoveelste keer maar weer volledig zullen negeren. Over een bord voor je kop gesproken. 

De aarde is plat, in Nieuw-Zeeland moet je goed opletten dat je er niet afvalt. De zwaartekracht bestaat niet, samenzweerders hebben dit verzonnen. In werkelijkheid hebben we onzichtbare gewichten in onze voetzolen. Waarom wordt dààr niets over gezegd? Ze willen ons dom houden! De zon draait rond de aarde, dat ziet het kleinste kind. En in wezen hebben we verschillende manen: wat dacht je, waarom zou die er telkens anders uitzien? Logisch. Kermit heeft helemaal geen groene kleur! Hij ziet paars met witte stippen. Ze willen het ons doen geloven dat hij groen is! Als je televisie kijkt zitten daar kleine mannetjes in, ze kennen hun rol echt heel goed. In de bioscoop worden ze waanzinnig groot diezelfde mannetjes. Op sanigho.fxw.hil.u.lananxcx.xfl kan je dit allemaal lezen. Daar vertellen ze pas de echte waarheid die de domme onkritische kudde schapen niet wilt aannemen. Onzichtbaren gewichten in onze voetzolen, zeg ik u. 

Nog eentje omdat het zo leuk is. 

En nog eentje. 

moments with long time friends

Ik heb lang als een soort kluizenaar geleefd. Da je denkt: kan ik nog met mensen om? Triest: mijn lockdown contacten vernederden me vooral. Uitgezonderd een vriend dankzij wie ik de sanity kon houden. 

Na de strenge lockdown werd het een en ander me ook duidelijk. Gezien hoe men op een normale manier met elkaar omgaat, als je in een lockdown wordt vernederd en vernederd en vernederd weet je niet meer wat een normale omgang is. Vernederd worden door je partner en zijn moeder. Raar maar dat wordt normaal. En die vernederingen gaan verder en verder. Het wordt normaal. 

En ik zoek nog steeds excuses voor zijn gedrag. 

Na de lockdown, zijn moeder en hij noemden mij een negatief persoon, na die lockdown zagen anderen dat ik niet persé de negatieve persoon was. Foute boel. Van hen kreeg ik die foute boel op m’n hoofd. Een voorbeeld: beschuldigd worden van diefstal 😳 Jaha! Dat ging over amper 2,5 euro maar ik wíst dat ik die niet in die winkel had uitgegeven (ik kwam er al weken niet). Schoenen aantrekken en horen dat hij dat bedrag de dag ervoor had opgedaan in die winkel. Nee. Nee. En ik werd een dief genoemd. 

Zoveel verhalen. Nooit excuses gekregen.

Een vriendin, ze zàg het. Passanten zagen het. Het verbale en fysieke geweld. Ze zagen het en ìk kreeg de razernij over mij heen, omdat hij werd aangesproken over zijn agressie tegenover mij. 

Eerlijk: ik ben er dankbaar voor dat mijn goeie vriendin dit zag. Abusers draaien vaak de rollen om. 

Gisteren zag ik zoveel vrienden tesamen die me een goed gevoel gaven. Je kan ook gewoon leuk zijn voor elkaar. Een goed gesprek aangaan. Normaal met elkaar omgaan. 

Video: ik was niet alleen: ik had m’n broer! 👍 

Toen hij naar Koksijde ging voelde ik me wel alleen. 

Ik voelde me vaak alleen tijdens het huiselijk geweld. Lockdown. M’n ouders, m’n broer, m’n vrienden konden er niet zijn. 

underdogje

 Een underdog. Ik word vaak onderschat, vraag me niet wat ik ervan vind. Ik zou dus niet kunnen fietsen. Wtf? Ik reed vroeger tijdens de zomer twee keer per week van de Jan Van Rijswijcklaan naar Aartselaar en terug. Op de fiets. Naar de atletiek. Hoezo ik kan niet fietsen? Mijn ouders hebben me leren fietsen, op den dijk in Knokke. 

Met foto’s heb ik moeten aantonen dat ik ooit aan windsurf deed. « Jij? Windsurfen? Ik geloof dat niet! » « Kijk! »

Zeilen was de eerste instap. Op vakantie genoot ik van elke ochtend te gaan zeilen, het was meer helpen dan echt zeilen. Voor een Bloso sportkamp koos ik ‘zeilen’. Viel dat tegen. Als kind leer je het in een optimist. Alles viel tegen: de optimist, de lesgever, het publiek, de theorie. Niet lang geleden ontdekte ik bij toeval dat ik toen alsnog m’n eerste graad Zeilen er heb behaald. Zeilen is leuk, maar niet in een optimist. 

« Dan ga ik windsurfen. » en dàt werd een passie. Iedere vakantie deed ik aan windsurf. Ik mis het nog steeds: op je plank het water opgaan, de wind voelen, welke koers gaan we varen? Op taalkamp (het was een taalkamp met windsurfen) waren de zogenaamde leerlingen sterker op de plank dan onze surfleraar. « Is hij alweer in het water gevallen? Kom, we surfen door. » 

Mijn ouders hebben me nooit onderschat: « Je kan het! » Ik was zo angstig om op die brommer te stappen op m’n zestiende verjaardag. « Ge kunt da! » En ik kon het, en hoe. Een accident kwam er wel omwille van overmoedigheid maar de automobilist met wie het accident gebeurde was nog overmoediger. Hij maakte een onverwachtse manoeuvre, ik botste tegen hem aan, vloog over m’n stuur. Zijn verzekering betaalde me een nieuwe brommer. 

Het is beledigend om iemand te onderschatten.

Just in case: ik vind PETA belangrijk.