maandag 8 augustus 2016
Le grand petit
Soms gebeurt het dat iemand je zo raakt, zo ontzettend raakt door gewoon zichzelf te zijn. Dat je een persoon zo mooi vindt, zowel innerlijk als uiterlijk, een persoon die je fascinerend vindt, die je maar niet wil loslaten, bij wie je je geen seconde verveelt (en ik verveel me snel). Zo'n special friend die voor jou op een torenhoog voetstuk staat. Pour moi c'est le petit Maroccain. Le petit. Mais qu'est qu'il est grand pour moi!
maandag 23 mei 2016
Purple Love
'So what is the answer 2 the question of U?
What do I look 4?What shall I do?
Wich way do I turn when I'm feeling lost?
When I sell my soul, now what will it cost?
Must I become naked? No image at all?
Shall I remain upright or get down and crawl?
All of the questions in my life will be answered
when I decide wich road 2 choose
What is the answer 2 the question of U?
U.'
The Question of U - Prince.
Het is nu net iets meer dan een maand geleden dat de music died voor eventjes, dat de wereld stil stond voor heel even en dat de tranen vloeiden voor lange tijd. Hoe meer ik over hem lees, hoe intenser ik naar hem luister, hoe aandachtiger ik hem bekijk, voor mij wordt hij alsmaar beter. En mooier. Prince is niet zomaar een schatje maar een SCHAT vol nog te ontdekken parels. Zijn lyrics, zijn muziek etc etc blijven me raken. Songs die ik al jaren beluister, worden plotsklaps nòg genialer, dieper.
Lijfelijk is hij hier niet meer maar Prince and the love for Prince, the Purple Love is not ending. Het krijgt een nieuwe krachtige dimensie, een New Power Love.
What do I look 4?What shall I do?
Wich way do I turn when I'm feeling lost?
When I sell my soul, now what will it cost?
Must I become naked? No image at all?
Shall I remain upright or get down and crawl?
All of the questions in my life will be answered
when I decide wich road 2 choose
What is the answer 2 the question of U?
U.'
The Question of U - Prince.
Het is nu net iets meer dan een maand geleden dat de music died voor eventjes, dat de wereld stil stond voor heel even en dat de tranen vloeiden voor lange tijd. Hoe meer ik over hem lees, hoe intenser ik naar hem luister, hoe aandachtiger ik hem bekijk, voor mij wordt hij alsmaar beter. En mooier. Prince is niet zomaar een schatje maar een SCHAT vol nog te ontdekken parels. Zijn lyrics, zijn muziek etc etc blijven me raken. Songs die ik al jaren beluister, worden plotsklaps nòg genialer, dieper.
Lijfelijk is hij hier niet meer maar Prince and the love for Prince, the Purple Love is not ending. Het krijgt een nieuwe krachtige dimensie, een New Power Love.
vrijdag 22 april 2016
Forever in my life
Hoe voelt het om je grootste muziekheld te verliezen? Like shit. Like some dirty, ugly shit. Onwezenlijk ook. Gisteren keek ik er nog naar uit om Zijne Prince voor de zesde maal in concert te zien, hij was immers on tour: hij en alleen hij en z'n piano, een unicum dat we vorige december gemist hadden wegens afgelast concert.Gisteren maakte me ik nog zorgen dat ik wel es op reis zou kunnen zijn als Zijne Prinsheid in ons land streek. Want als Princefan wil je dàt niet: je reis boeken en dan horen dat Prince nèt in die periode in het land is. Gisteren had ik nòg dat soort bezorgdheid. Tot het telefoontje van een bezorgde vriend: "Stefanie, dìt wil je niet horen..."
Prince was voor mij meer dan alleen zijn muziek: hij was een belangrijk deel van m'n leven, m'n persoonlijkheid, wie ik ben, hoe ik dacht, wat me kinderlijk opgewonden deed raken. M'n grootste muzikale HELD. En aangezien muziek voor mij zo ontzettend belangrijk is, lees maar: HELD. En die held ben ik kwijt. Ja, ik heb nog z'n muziek, z'n video's, er zal best veel unreleased stuff naar buiten komen,.. De muziek, die hebben we, z'n teksten, die hebben we, de video's, die hebben we. Maar onze Purperen Held niet meer.
De rush, de kick, de euforie, de high, het alom gelukzalig gevoel, tot tranen toe bewogen worden door vreugde voor en na en tijdens z'n concerten, dat behoort tot het verleden. Blij dat ik het meermaals mocht beleven, dat wel.
Ik was 20 toen hij m'n grote Held werd, het moment kan ik me zelfs nog goed herinneren; dat was op m'n verjaardag, de eerste tonen van Dirty Mind. Like a flash light. Something struck me so deeply. En dat was hij. Ik weet nog precies waar ik zat en hoe ik zat en niet wist wat ik hoorde. 16 jaar lang is hij altijd bij me gebleven. Prince die zo ontzettend belangrijk voor me is. Afscheid zal ik nooit van hem nemen.
Prince was voor mij meer dan alleen zijn muziek: hij was een belangrijk deel van m'n leven, m'n persoonlijkheid, wie ik ben, hoe ik dacht, wat me kinderlijk opgewonden deed raken. M'n grootste muzikale HELD. En aangezien muziek voor mij zo ontzettend belangrijk is, lees maar: HELD. En die held ben ik kwijt. Ja, ik heb nog z'n muziek, z'n video's, er zal best veel unreleased stuff naar buiten komen,.. De muziek, die hebben we, z'n teksten, die hebben we, de video's, die hebben we. Maar onze Purperen Held niet meer.
De rush, de kick, de euforie, de high, het alom gelukzalig gevoel, tot tranen toe bewogen worden door vreugde voor en na en tijdens z'n concerten, dat behoort tot het verleden. Blij dat ik het meermaals mocht beleven, dat wel.
Ik was 20 toen hij m'n grote Held werd, het moment kan ik me zelfs nog goed herinneren; dat was op m'n verjaardag, de eerste tonen van Dirty Mind. Like a flash light. Something struck me so deeply. En dat was hij. Ik weet nog precies waar ik zat en hoe ik zat en niet wist wat ik hoorde. 16 jaar lang is hij altijd bij me gebleven. Prince die zo ontzettend belangrijk voor me is. Afscheid zal ik nooit van hem nemen.
vrijdag 5 februari 2016
Maurice White
Maurice White, de bezieler van Earth, Wind & Fire is niet meer. Hem wil ik vooral bedanken, bedanken voor die gewéldige muziek die hij ons nagelaten heeft. Tijdens m'n studentenjaren luisterde ik voornamelijk naast Klassiek en Jazz naar alles wat Funky klonk. Disco, Rare Grooves, voornamelijk FUNK. Een van de betere groepen is dan, uiteraard, Earth, Wind & Fire. Gosh, wat heb ik ont-zet-tend veel naar hen geluisterd. En the love's still going strong. Maurice is niet meer en toch zal hij altijd blijven. Thanks, man.
donderdag 14 januari 2016
Updaten
Allereerst RIP David Bowie. What an awfully shocking bad news. Really shocking. :-( And sad. :-(
Whats new, pussycat? 'k Heb ondertussen een vast contract. *Springt een gat in de gat in de lucht*. Ik heb dat een hele maand lang gevierd, serieus. Cava hier, Cava daar, Cava overal. Ben daarna ziek geworden tijdens de v-a-k-a-n-t-i-e. Ondanks toch zwaar verjaardag gevierd, zwaar nieuwjaar gevierd. Misschien was dat niet al te verstandig van me. Ondertussen weer aan het werk, volgende maand Istanbul. Alleen. Ik doe er wel stoer over maar eigenlijk ben ik bang. Ik reis al sinds m'n 17e helemaal alleen en ik ben voor de eerste keer bang. Of nee, ik was ook bang in Barcelona, 's avonds alleen met no clue waar ik heen moest en een taal waar ik niks van begreep. Maar gelukkig is het woord taxi haast universeel (tenzij als je in New York woont).
Normaal zou ik naar Portugal gaan met een vriendin maar zo ongeduldig als ik ben (geduld ken ik niet en ja, dat is een irritante eigenschap) kon ik niet wachten op haar bevestiging en heb Istanbul geboekt. Die vriendschap is nu verpest. In oktober wil ik naar Japan (Tokyo, Yokohama en Osaka) in de kerstvakantie Iran met de girlfriends. Omdat Iran nu eenmaal een land is.
Oh ja, ik ga ook verhuizen. Meer het Brusselse centrum in. Lekker makkelijk toch, alles bij de hand: de Quick, de MacDonalds, de KFC. Haha, schrijf ik die haast elke dag in Exki te vinden is. En dit schrijf ik dus vanuit Exki. Ik ben een Exkifan van het eerste uur. Naast mij zit er een kerel zwaar te smakken, da's dus the worst.
Eergisteren Star Wars gezien, dat moest, is een verplicht nummer. En nee, ik ga er mijn mening niet over geven.
'k Heb trouwens vandaag Notes on a Scandal te leen gekregen van een collega van me, film gaat over een vrouw die verliefd wordt op een te jonge kerel. Ergens voel ik me aangesproken. "Stefanie, da's echt een film voor jou, moet je zien!" Zwijg, trut. Nee, hoor, het is een schatje, I love her.
Whats new, pussycat? 'k Heb ondertussen een vast contract. *Springt een gat in de gat in de lucht*. Ik heb dat een hele maand lang gevierd, serieus. Cava hier, Cava daar, Cava overal. Ben daarna ziek geworden tijdens de v-a-k-a-n-t-i-e. Ondanks toch zwaar verjaardag gevierd, zwaar nieuwjaar gevierd. Misschien was dat niet al te verstandig van me. Ondertussen weer aan het werk, volgende maand Istanbul. Alleen. Ik doe er wel stoer over maar eigenlijk ben ik bang. Ik reis al sinds m'n 17e helemaal alleen en ik ben voor de eerste keer bang. Of nee, ik was ook bang in Barcelona, 's avonds alleen met no clue waar ik heen moest en een taal waar ik niks van begreep. Maar gelukkig is het woord taxi haast universeel (tenzij als je in New York woont).
Normaal zou ik naar Portugal gaan met een vriendin maar zo ongeduldig als ik ben (geduld ken ik niet en ja, dat is een irritante eigenschap) kon ik niet wachten op haar bevestiging en heb Istanbul geboekt. Die vriendschap is nu verpest. In oktober wil ik naar Japan (Tokyo, Yokohama en Osaka) in de kerstvakantie Iran met de girlfriends. Omdat Iran nu eenmaal een land is.
Oh ja, ik ga ook verhuizen. Meer het Brusselse centrum in. Lekker makkelijk toch, alles bij de hand: de Quick, de MacDonalds, de KFC. Haha, schrijf ik die haast elke dag in Exki te vinden is. En dit schrijf ik dus vanuit Exki. Ik ben een Exkifan van het eerste uur. Naast mij zit er een kerel zwaar te smakken, da's dus the worst.
Eergisteren Star Wars gezien, dat moest, is een verplicht nummer. En nee, ik ga er mijn mening niet over geven.
'k Heb trouwens vandaag Notes on a Scandal te leen gekregen van een collega van me, film gaat over een vrouw die verliefd wordt op een te jonge kerel. Ergens voel ik me aangesproken. "Stefanie, da's echt een film voor jou, moet je zien!" Zwijg, trut. Nee, hoor, het is een schatje, I love her.
Abonneren op:
Posts (Atom)
