waarom ik kinderen negeer

Dit is waarom ik kinderen negeer.

Dit kind terroriseert de hele buurt, daar hoef je geen extra plaatje of uitleg bij te hebben: de stok zegt immers meer dan woorden.

En dit kind maakt zich schuldig aan bendevorming. De schuld spreekt uit haar ogen.

Ja, die komt waarschijnlijk terug van bloederige veldslagen. Hele clannen uitgemoord. En beesten met de blote handen uit elkaar gesleurd. Dit kind kent geen mededogen.

Wat een ongeziene angstaanjagende razernij. Dit kind wil je niet ontmoeten in een verlaten steegje.

Hoe kan deze baby nog vredig slapen? Als je denkt aan de gruweldaden die het op z'n naam heeft staan. Ik huiver ervan, totaal gewetensloos.

Dit kind toont haar killerhand. Het machtigste wapen, destructief en doeltreffend. Ze heeft hem net gebruikt en ze aarzelt niet om hem opnieuw te gebruiken.

Deze baby is totaal hysterisch en heeft zich totaal niet meer onder controle. Een groot gevaar voor de maatschappij.

Hier zijn zelfs geen woorden meer voor te vinden. Slik.

Onverbiddelijk en wreedaardig is dit kind. In de crèche huilen alle verzorgsters als dit kind wordt binnengebracht.

De ene daagt de andere uit maar ze zijn aan elkaar gewaagd. Het gevreesde duo dat nergens voor terugdeinst. De maffia zit achter hen aan. Om hen in te lijven.

Da's dus waarom ik kinderen negeer. En ik zeg daarom altijd: "Neem een olifant." Die laten tenminste geen spoor van vernieling achter zich. In a military style!

gaga hypet zich een weg in de alltime lists

Ik heb het op m'n blog nog nooit over Lady Gaga gehad. De hype Gaga, the world is going to a gaga. Eerlijk, vraag me niet een van haar nummers te neuriën want dat lukt me niet. Vraag me niet een refrein van haar songs te zingen want ik zal niet een woord kunnen zingen. Verder dan haar songs herkennen gaat het niet bij me, de hype is dus niet echt aan mij besteed maar ik wil er wel iets over schrijven. Onlangs werd Poker Face verkozen tot het beste nummer allertijden in de top 1000 van MNM en een artiest die de beste song ever heeft geschreven verdient een blogentry niet? Going to a gaga, ook op deze blog.

Zo, Poker Face is dus een betere song dan alles wat The Beatles, The Rolling Stones, Michael Jackson, Stevie Wonder en noem maar op hebben geschreven, volgens de luisteraars van MNM. Ik kan deze lijst serieus nemen en gefrustreerd raken of ik kan het gewoon naast me leggen, wat ik dus doe. Over vijf jaar heeft de nieuwe hype alweer het beste nummer geschreven dat beter is dan het hele oeuvre van The Beatles en The Stones. En ook dan zal ik die lijst waarschijnlijk weer naast me leggen.

In het algemeen stoor ik me niet aan de hype Gaga. Ze is een meid met muzikaal talent en ik gun haar alle succes. Alleen wordt ze over-hyped. Over-hyped dat het gewoon vervelend begint te worden. Het beste nummer ever? Werkelijk? Destijds werd er met veel bla bla aangekondigd dat Lady Gaga met Telephone de beste video ooit zou hebben gemaakt. En dan kijk je ernaar en zie je een doorslagje van Thriller. Lady Gaga heet de originele artieste te zijn alleen deed Grace Jones iets meer dan 20 jaar geleden al wat zij nu doet. En als Grace Jones er iets over zegt is ze een zogenaamde aandachtshoer want Lady Gaga is dé originele artieste. Nogmaals, ik gun haar het grote succes maar kom niet af met onzinverhalen over dat wat Lady Gaga doet nog niemand gedaan zou hebben.

Waar ik verder ook nogal lastig van word is de vergelijking met Madonna. Eerst was Britney de nieuwe Madonna en nu Gaga. Bull. Madonna's debuut staat tussen m'n cd's en die songs zijn sterker dan wat ik Lady Gaga al heb horen zingen in videoclips. Kwestie van smaak natuurlijk al pleit het wel voor Madonna dat ze een publiek van kindjes, tieners, twintigers en dertigers aansprak. Bij Gaga blijft het bij de kindjes en de tieners. Misschien hier en daar es een verloren twintiger. Bovendien was Madonna wél origineel, en een cultureel fenomeen dat verder ging dan alleen haar muziek. Ik heb op straat nog geen enkele Gagakloon gespot, hoor. Madonna's daarentegen zag je op elke straathoek. Dus die vergelijking met Madonna gaat niet op.

Ik ben dus geen fan, al ben ik wel een voorstander van de grote portie lef die ze toont op het podium. Leuk dat ze dùrft anders te zijn, ook al is ze naar mijn gevoel wat over the top. Een van haar inspiratiebronnen zou Andy Warhol zijn en ik die af en toe es over straat loop met een badge van Andy Warhol vind dat gegeven best interessant. Alleen ervaar ik niet echt de Warhol zoals ik hem zie bij Gaga. Typische Warholgroepen zijn Blondie en The Velvet Underground. Eigenlijk was Warhol vrij eenvoudig en rauw in z'n kunstuitingen (zie je ook in z'n films), hij is helemaal niet over the top, dus ik neem aan dat Gaga hem toch helemaal anders moet beleven dan dat ik dat doe.

Maar Lady Gaga heeft, zoals ik in het begin al schreef, talent. Ooit zag ik een optreden van haar op YouTube uit de tijd dat ze nog niet bekend was en met donkere haren en vrij normale kleren aan de piano zat. De song, haar zang, haar spel was indrukwekkend. Ongetwijfeld: talent. Misschien, als de hype zou overwaaien krijgen we meer van dattum te zien. Hopelijk.

hip Antwerpen

Ik woon in de hipste stad van het land, Antwerpen. Antwerpen heeft de naam überhip te zijn en geloof me maar, dat merk je. Ga gewoon es een dagje op het Zuid rondwandelen of het Zurenborg of het Eilandje en je weet meteen wat hip is. Ik zou mezelf niet meteen 'hip' durven noemen, maar ik ken ze wel, de mensen die dat zijn. Die tot de scene behoren. Soms kom ik es naar een feestje van hen en dan voel ik me altijd een beetje: 'wat lig ik hier te doen?' ondanks dat ik me vaak kostelijk amuseer.

De hippe buurten hebben ook zo hun eigen mentaliteit, Antwerps, natuurlijk en tegelijkertijd heel internationaal gericht. In trendy buurten speelt je afkomst geen rol, een beetje onAntwerps dus ook. Mensen van buitenaf hebben vaak het gevoel dat een hippe wijk vol arrogante lui zit die je geen blik waardig gunnen. Da's niet helemaal waar, al klopt het wel dat de mensen er 'anders' reageren. Een voorbeeld:

Een tweetal jaren terug werkte ik vrijwillig voor de jeugddienst Antwerpen en werd erop uitgestuurd om de jeugdanimatie te doen op een gratis festival. De eerste keer kwam ik terecht in Borgerhout intra muros en was aangenaam verrast door de hulpvaardigheid van de multiculturele kinderen. Ze hielpen me spontaan mee de tent opzetten en afbreken. Cool. De week nadien belandde ik op het Zurenborg, op de Dagenraadplaats. Men had me al verteld dat de mentaliteit van die festivalgangers allesbehalve hulpvaardig is en ze nog eerder hun neus in de wind steken dan je te helpen. Aangezien ik er de ene na de andere bekende tegenkwam had ik daar weinig last van maar het klopte wel dat er niet eentje nieuwsgierig kwam kijken naar ons standje. Ik vind de mensen op het Zurenborg aardig maar ik kan best begrijpen dat je hen als buitenstaander als gebakken lucht beschouwt.

Hoe word je hip in Antwerpen? Belangrijk is dat iemand je introduceert in het milieu. Als je niemand persoonlijk kent zorg er dan voor dat je wordt opgemerkt in den Hopper, de Chat Le Roi of het Zeezicht. Hoe je gekleed gaat speelt niet echt een rol, zolang het maar 'attitude' heeft. Maak veel vrindjes op facebook, dat staat cool. En je bent altijd bezig met een artistiek project. Of dj't. Indien je bent opgegroeid in het Antwerpse en je noch het Lyceum, noch de Steinerschool noch een kunsthumaniora hebt bezocht, zwijg er dan over. Het Pius X kan ook nog wel maar da's een beetje uit de richting, niet meer in 't Stad 't Stad. Dat zijn alleszins de basisingrediënten voor een carrière in het Antwerpse hipdom. Katie is een goeie leermeester.

Sus en Wis, de Antwerpse vriendjes

Sus en Wis. Ik hou van Suske en Wiske. Wat begon in m'n jeugdjaren is eigenlijk nooit overgegaan. Suske en Wiske is m'n favoriete populaire avonturenstrip. Allé, Sus en Wis en Thorgal. Suske en Wiske is een rasechte Antwerpse strip. Overigens merk ik dat er veel bekende Belgische striptekenaars uit het Antwerpse komen. Ike van Biebel, Jef van Jommeke en Willy van Suske en Wiske. Oh ja, en Merho van Kiekeboe is ook een Antwerpenaar. Net als Pom van Piet Pienter en Bert Bibber. Antwerps talent.

Met de jaren is Suske en Wiske zich meer gaan richten op een internationale markt en verdwenen de meeste Antwerpse kantjes (Suske riep bijvoorbeeld in het Eiland Amoras aanvankelijk niet "Antigoon vooruit!" maar "Seefhoek vooruit!". De Seefhoek is een Antwerpse wijk waar Willy Vandersteen is geboren en getogen.) maar het blijft toch nog echt wel Antwerps. Antigoon is bijvoorbeeld heel bekend in Antwerpen door de legende van de reus Antigoon en Brabo. Elke Antwerpenaar kent dat verhaal uit het hoofd.

Ik neem aan dat Suske en Wiske in de Antwerpse rand wonen, Zoersel ofzo alwaar Willy Vandersteen later zelf is gaan wonen en je ziet hen nog vaak terugkeren naar de koekenstad. De 7 schaken speelt zich bijvoorbeeld bijna uitsluitend af in Antwerpen, meer bepaald in de Seefhoek. Voor 1963 was Suske en Wiske in het Antwerps dialect en Sidonia zegt in De Nerveuze Nerviër dat ze vanaf nu ABN gaan praten. Ik had het anders wel es graag gelezen, een Suske en Wiske in het Antwerps: "Allé na Suske. Moette da na wèral soe segge!" "Swigt, Wiske. Ksèn a muug." "Kinnekes, aad olle mond na es efkes." ("Kom nou, Suske. Moet je dat nu alweer zo zeggen." "Zwijg, Wiske. Ik ben je beu." "Kinderen, hou jullie mond nu es even.")

Wat maakt Suske en Wiske zo goed? De personages. Met name Lambik en Wiske zijn sterk uitgewerkt. Heel menselijk. Sidonia vind ik ook goed uitgewerkt alleen speelt ze niet in elk avontuur mee. Suske is een beetje te eenzijdig goed en Jerom vooral een slimme kleerkast. Maar de personages stààn er gewoon. De verhalen. De scenario's zitten in het algemeen wel heel goed in elkaar met wat extra's: de geschiedkundige, aardrijkskundige enzovoort feiten. Een deel van m'n kennis komt gewoon van Suske en Wiske, man. Laat de kinderen op school gewoon Suske en Wiske lezen, zo worden ze ook slim. De dialogen. De dialogen bevatten soms echt wel humor. Met name als Lambik aan het woord is. Lambik en Jerom zijn de Joey en Chandler van de stripwereld.

Een tijd geleden ben ik begonnen met Suskes en Wiskes te kopen, ik zou ze graag allemaal hebben tot en met Paul Geerts. Wat er daarna kwam was minder vond ik. Met de Goalgetter ben ik afgehaakt want dat verhaal sloeg werkelijk nergens op. Ik weet niet of u zich de Wondersloffen van Sjakie kan herinneren. Dat maar dan veel slechter. Maar laten we het positief houden en vaststellen dat Suske en Wiske zowat, samen met Kuifje, de beroemdste striphelden zijn uit mijn landje. En ik ga straks weer voor de zoveelste maal er een lezen en me een kriek lachen om Lambik.

alweer mensen in hokjes: negativisme

Het zal wel in onze aard liggen om ons negatief uit te laten over anderen, ideeën, groenten en Justin Bieber. Ik doe daar niet aan mee, ik ga in de tegenreactie. De revolutie van het positieve! Maar het negatieve heeft een overmacht en daarbij heb je drie types:

- zij die zich negatief uitlaten over àlles: oké, je kan kritisch zijn maar je moet ook niet overdrijven. Er zijn van die mensen die gewoon alles neerhalen, alles afbreken, incl. zichzelf. Je kan met hen omgaan, op eigen risico, maar luister niet te veel naar hen. Knik en denk: wat zei je ook alweer? Het zal vast wel belangrijk zijn geweest.

- zij die zich negatief uitlaten over anderen en zichzelf ophemelen: heet dat dan gecamoufleerde onzekerheid? No worries, want we hebben het door. Zij doen alles fantastisch en wij doen alles slecht. Echt waar.

- zij die zich negatief uitlaten over anderen en over zichzelf zwijgen: geen idee hoe dat mag heten. Jaloezie ofzo? Jaloezie is een vies groen beestje waar je eigenlijk niet naar mag luisteren. Stuur het weg en je zal opgelucht zijn.

Prince zei in een interview met Mel B. dat journalisten hem voortdurend vroegen om zich negatief uit te laten over collega-muzikanten, platenmaatschappijen maar hij weigert dat. Simpelweg omdat het veel leuker en opbouwender is het goeie te onderstrepen. Je mag natuurlijk wel kritiek geven zolang die maar opbouwend is. Alles zomaar gaan neerhalen is nutteloos. En totaal niet interessant.