roddelboeken

Op sommige dagen, wanneer ik moe ben en de wereld krom mag dragen, trek ik me terug met no brain lecture: roddelblaadjes over de internationale showbizz, ik haat die dingen omdat ze vol staan met leugens, en toch, en toch.

De langstlopende roddel anno nu is Brad en Angelina die zogenaamd op het punt staan om uit elkaar te gaan. Dat was vorig jaar ook al zo, misschien is het volgend jaar ook van dattum, en over tien jaar vast weer. Om eerlijk te zijn, ik weet dat niet maar Angelina gun ik alles. Net omdat ze onbarmhartig Derde Wereld zieltjes redt. Heel blij word ik dus niet van het nieuws dat er een of andere pummel van Rolling Stone (ja, ja, goede referentie, jongen. Ik hoù van Rolling Stone. Ja, dàààg!) een boekje over haar wil opendoen met gemene vertelsels over haar. Het niveau van Rolling Stone. Eerder schreef die pummel een geloofwaardige biografie over Kurt Cobain waarin hij schreef dat Courtney Love hem vermoordde. Geloofwaardig, zoals ik schreef. En nog later kwam hij met een boek over de laatste jaren van Michael Jackson. Alsof hij er persoonlijk bij was. Ik denk niet dat die man geïnteresseerd is in geld. Nee, dat mag hij gerust zijn van mij, alleen niet op de kap van beroemdheden door valse leugens over hen te verspreiden en zo hun naam door het slijk te halen. Die man is de antipode van Angelina Jolie.

Mensen, lees, blijf vooral lezen, maar niet dat boek. Titel is de moeite niet om hier te vernoemen.

queen

Ik ben, o schromelijk, de dag van Queen vergeten. Ooit was Queen net als ABBA not done. Maar wij, kinderen die geboren werden in hun doorbraakjaren, weten wel beter. We hadden allemaal een Queenverzamelaar, omdat het gewoon moest.

Queen somebody to love
Geüpload door timanou76. - Muziek video's, interviews met artiesten, concerten en meer.

Queen You're my best friend
Geüpload door timanou76. - Bekijk nog meer muziek video's in HD!

er was es ooit

Oeps. Als ik naar de oudere berichten kijk merk ik dat het niveau van deze blog ooit hoger lag, en dit dat ooit zelfs niet zo heel lang geleden was. Meer bepaald: de periode voor m'n harde schijf eraan ging (een maand, twee maanden terug).

Gedaan met rouwen over al m'n verloren gegevens, deze blog moet weer iéts voorstellen. Onder het herbronnen door post ik wat ouds en wat leuks en wat bestaans.

reclame shoppen antwerpen

Naargelang je ouder wordt roest je vast in gewoontes: waar ik vroeger nogal wild ging inzake m'n kapsels (een keer alles afgeschoren en blond gegaan, daarna bijna wekelijks een andere kleur op m'n centimetercoupe) kan je me nu al jaren aftekenen met een zwarte haarband over de fake halflange wilde krullen. En alhoewel ik zeg ooit nog es aan de dreads te gaan (had ik vroeger) heb ik die stap alsnog niet gezet. Halflange krullen it is.

Zo ook qua kledij: ik heb een dure smaak als je duur zou willen gaan maar dat doe ik dus niet. Op m'n zestiende kocht ik voor heel weinig geld een leren koffertje van agnès b., en dat was goedkoop omdat het visleer was. Ik vind altijd wel iets. Sinds een aantal jaren koop ik bijna uitsluitend bij Labels Inc., voor mensen met een dure smaak en niet hetzelfde budget is dit een prachtwinkel. En verder koop ik ook gewoon het liefste tweedehands: oude kleren die minder snel verslijten, soms vind je er zelfs een collectors' item (ik ben een ware modefreak maar noem me geen fashionista: mode is kunst)! En omdat ik reclame voor Labels Inc. heb gemaakt wil ik dat ook doen voor A.P.C. (Lombardenvest) en D-Zine (St-Jorispoort, bij het Mechelseplein), naast de Labels Inc. de leukere kledingszaken van Antwerpen waar je best nog betaalbare uitzonderlijk mooie kleding vindt. En ook de allerliefste bediening krijgt! :-)

talkies

Talkshows. Ik kijk te veel naar talkshows. In de préinternetjaren waren dat alle Jan Van Rompaey shows natuurlijk, iedereen keek naar die programma's die steevast uitliepen en dat zag je aan het klokje aan het einde van de show. Toen VTM kwam keken we naar Luc, zowat de eerste emo talkshow op de Vlaamse televisie ("Moet u een zakdoekje?") en naar Goedele keek ik alleen de eerste afleveringen, ongetwijfeld zal Goedele wel goed geweest zijn.

Als ik beweer te veel naar talkshows te kijken bedoel ik de Amerikaanse talkshows: flitserender, grappiger en net iets gewaagder dan bij ons. De eerste die we leerden kennen was de Tonight Show met Jay Leno, omdat NBC ook Nederlandse ondertiteling kreeg en we wat langer mochten opleven. Ray Cokes was de eerste talkshow held (maar die is Brits) en Jay Leno onze eerste Amerikaanse. Grappiger dan hem kon je gewoon niet zijn. Later kwam Conan O'Brien, ook nog op televisie.

Tegenwoordig haal ik m'n portie Amerikaanse talkshows op het internet, en ik schuw niets. Van de grappige Letterman tot de emo Oprah tot de ranzige Maury. Alleen The View (vijf vrouwen die een gast uitnodigen, op zich interessante vrouwen maar vijf vrouwen tesamen klinkt meer als een oeverloze koffieklets dan als een boeiende show. And so it is.) sla ik over. En mijn favoriet is David Letterman: de galantste grapjas van ze allen.